چه کسانی برازنده دوستی هستند
39 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

 

دوستان واقعی

قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (ع ): اتَّبِعْ مَنْ یبْکیک وَ هُوَ لَک نَاصِحٌ وَ لَا تَتَّبِعْ مَنْ یضْحِکک وَ هُوَ لَک غَاشٌ وَ سَتَرِدُونَ عَلَی اللَّهِ جَمِیعاً فَتَعْلَمُونَ؛

حضرت باقر علیه السلام فرمود: پیروی کن از کسی که تو را می گریاند و اندرزت میدهد، و پیروی مکن از آنکه تو را بخنداند و گولت زند، و بزودی همگی بر خدا درآئید و بدانید(یعنی چون بر خدای تعالی درآئید صدق این گفتار و حقیقت آن آشکار گردد ولی اکنون در زیر پرده های غرور و خودبینی پنهان است)(کلینی،کافی،1407،ج2،ص638).

 قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع ):عَلَیک بِالتِّلَادِوَ إِیاک وَ کلَّ مُحْدَثٍ لَا عَهْدَ لَهُ وَ لَا أَمَانَ وَ لَا ذِمَّةَ وَ لَا مِیثَاقَ وَ کنْ عَلَی حَذَرٍ مِنْ أَوْثَقِ النَّاسِ عِنْدَک؛

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: بر تو باد (که رفاقت کنی) با دوستان دیرین (که آنها را آزمایش کرده ای) و بپرهیز از هر (رفیق) تازه و پیمان شکن که پناه ندهد و عهد و میثاقی نشناسد و از استوارترین مردمان در پیش خود بر حذر باش (که ممکن است روزی دشمنت شود) (کلینی،کافی،1407،ج2،ص639).(مراد این است که به هر کس نمی توان اعتماد کرد بلکه دوست باید صداقت و وفای خود را ثابت کرده باشد).

عن أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَحَبُّ إِخْوَانِی إِلَی مَنْ أَهْدَی إِلَی عُیوبِی؛ حضرت صادق علیه السلام فرمود: محبوبترین برادرانم نزد من کسی است که عیبهای مرا پیش من هدیه آورد (و آنها را بمن گوشزد کند) (کلینی،کافی،1407،ج2،ص639).

 عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع )َ: لَا تَکونُ الصَّدَاقَةُ إِلَّا بِحُدُودِهَا فَمَنْ کانَتْ فِیهِ هَذِهِ الْحُدُودُ أَوْ شَی ءٌ مِنْهَا فَانْسُبْهُ إِلَی الصَّدَاقَةِ وَ مَنْ لَمْ یکنْ فِیهِ شَی ءٌ مِنْهَا فَلَا تَنْسُبْهُ إِلَی شَی ءٍ مِنَ الصَّدَاقَةِ فَأَوَّلُهَا أَنْ تَکونَ سَرِیرَتُهُ وَ عَلَانِیتُهُ لَک وَاحِدَةً وَ الثَّانِی أَنْ یرَی زَینَک زَینَهُ وَ شَینَک شَینَهُ وَ الثَّالِثَةُ أَنْ لَا تُغَیرَهُ عَلَیک وِلَایةٌ وَ لَا مَالٌ وَ الرَّابِعَةُ أَنْ لَا یمْنَعَک شَیئاً تَنَالُهُ مَقْدُرَتُهُ وَ الْخَامِسَةُ وَ هِی تَجْمَعُ هَذِهِ الْخِصَالَ أَنْ لَا یسْلِمَک عِنْدَ النَّکبَاتِ؛ دوستی از روی راستی و درستی نباشد جز با شرائط آن پس هر که در او آن شرائط یا پاره ای از آنها باشد او را اهل چنین دوستی بدان و کسی که چیزی از آن شرائط در او نباشد او را باین گونه دوستی نسبت مده.اولش اینکه نهان و عیانش برای تو یکسان باشد.دوم اینکه زیب و زینت تو را زینت خود داند، و زشتی تو را زشتی خود شمرد.سوم اینکه ریاست و دارائی حالش را نسبت به تو تغییر ندهد.چهارم اینکه از آنچه توانائی دارد نسبت به تو دریغ نکند.پنجم- که همه این خصلت ها را در بردارد- اینکه هنگام بیچارگی و پیش آمدهای ناگوار تو را رها نکند(کلینی،کافی،1407،ج2،ص639).